شنبه 24 آذر 1397 - Saturday, December 15, 2018
 شرح مطلب
خصومت نابخردانه ترامپ پاکستان را به سوي دشمنان آمريکا، يعني چين، روسيه و حتي ايران، هدايت مي کند
15:42:58 - 1397 يکشنبه 11 آذر
بزرگنمایی:

خصومت نابخردانه ترامپ پاکستان را به سوي دشمنان آمريکا، يعني چين، روسيه و حتي ايران، هدايت مي کند

 

مرکز پژوهشي راهبردي آريا- رفتارهاي نابخردانه ترامپ حتي متحدان راديکال آن کور را نيز به تنگ آورده است. در اين راستا هاآرتص در مقاله اي به اين مورد اشاره کرده است.

 

کونوار خلدون شهيد، هاآرتص (فلسطين اشغالي)، ٢٧ نوامبر ٢٠١٨

جنگ توييتري ترامپ و عمران خان بخشي از درگيري بسيار خطرناک تري بود. هم زمان با کاهش کمک هاي آمريکا، پاکستان به دنبال حاميان جديدي است که منافع آن ها با منافع آمريکا در منطقه در تضاد است.يکي ديگر از تبعات احتمالي فاصله گرفتن پاکستان از آمريکا، نزديک تر شدن آن به ايران است. اين موضوع در حوزه هاي تجارت و انرژي و در طرح هايي مانند خط لوله گاز ايران و پاکستان مشهودتر است. اکنون پاکستان مي تواند در ميدان ميان آغوش باز ايران و مخالفت عمده عربستان سعودي با نزديک شدن اسلام آباد به تهران که نقدينگي زيادي در اختيار دارد يکي را انتخاب کند. با توجه به هماهنگي چين و روسيه در فرايند صلح افغانستان، ادامه فعاليت گروه هاي جهادي در منطقه و تلاش ايران براي يافتن گزينه هايي براي کاستن از فشار تحريم ها، تصوير ژئوپلتيکي در جنوب آسيا به سرعت در حال دور شدن از منافع و سياست آمريکا است.

 

خصومت نابخردانه ترامپ پاکستان را به سوي دشمنان آمريکا، يعني چين، روسيه و حتي ايران، هدايت مي کند

جنگ توييتري ترامپ و عمران خان بخشي از درگيري بسيار خطرناک تري بود. همزمان با کاهش کمک هاي آمريکا، پاکستان به دنبال حاميان جديدي است که منافع آن ها با منافع آمريکا در منطقه در تضاد است.

دونالد ترامپ در توييتي در تاريخ ١٩ نوامبر ٢٠١٨ نوشت: «ما ديگر ميليون ها دلار به پاکستان نخواهيم داد؛ زيرا آن ها پول ما را مي گيرند و کاري براي ما انجام نمي دهند؛ بن لادن نمونه اي مهم است و افغانستان نمونه اي ديگر. آن ها فقط يکي از تعداد زيادي از کشورهايي هستند که از آمريکا کمک مي گيرند، بدون اينکه در ازاي آن چيزي بپردازند. تمام شد!»

وي در توييت ديگري در همان تاريخ به تعلل پاکستان در ماجراي بن لادن اشاره کرد و گفت در حالي که پاکستان از ما ميليون ها دلار کمک مي گرفت، به ما نگفت که بن لادن در آن جا زندگي مي کند.

وي همان روز در گفتگويي تلويزيوني باز هم بر تصميم خود براي قطع کمک ها به پاکستان تأکيد کرد.

اين توييت ها واکنش سريع عمران خان، نخست وزير پاکستان، را در توييتر در پي داشت. وي و ديگر مقامات در چند توييت پي در پي به کارهايي اشاره کرد که پاکستان براي آمريکا انجام داده است و گفت «پاکستان رنج ها و هزينه هاي جاني و اقتصادي زيادي را در جنگ آمريکا با تروريسم متحمل شده است.»

وي گفت کشورش با وجود حاضر نبودن هيچ پاکستاني در حمله ١١ سپتامبر، در جنگ آمريکا با تروريسم شرکت کرد و ٧٥ هزار کشته و زخمي داد و متحمل بيش از ١٢٣ ميليون دلار خسارت شد. کمک ٢٠ ميليون دلاري آمريکا بسيار اندک بوده است.

در پي توييت عمران خان، فرمانده ارتش پاکستان در بيانيه اي اعلام کرد پاکستان بيش از هر کشور ديگري براي صلح در منطقه تلاش کرده است.

وي در توييتي بر موفقيت پاکستان در جنگ با تروريسم و نقش اين کشور در صلح در منطقه و افغانستان تأکيد کرد.

ژنرال آصف غفور در توييت ديگري در ٢٠ نوامبر نوشت ما بالاترين هزينه هاي نظامي، اقتصادي، سياسي و اجتماعي را پرداخته ايم و جهان بايد آن را به رسميت بشناسد. وي ضمن تأکيد بر ادامه ايفاي نقش در راستاي صلح در افغانستان، بر اولويت داشتن عزت و امنيت پاکستان تأکيد کرد.

حتي مهمترين منتقدان سياسي نخست وزير نيز در واکنش وي به سخنان ترامپ با او همراه شدند و همه فعالان سياسي تلاش کردند از آمريکاستيزي رونق گرفته در کشور به نفع خود بهره برداري کنند.

در گذشته، رهبران پاکستان تلاش مي کردند ميان ادبيات ضد آمريکايي خود در داخل و سياست آشکار حفظ منافع مشترک با آمريکا در خارج تعادل برقرار کنند. اما مقابله مستقيم عمران خان با ترامپ در توييتر جدايي آشکاري را از اين روند نشان مي دهد.

اين تغيير ناگهاني دو علت دارد.

نخستين علت به شخصيت صراحت کلام و غير ديپلماتيک باز مي گردد و علت دوم، تصميم آمريکا براي قطع کمک هاي مالي به پاکستان است.

با قطع کمک هاي آمريکا، پاکستان ديگر خود را متعهد به حتي تظاهر به همراهي با سياست هاي آمريکا نمي بيند.

آن چه بايد بر آن تأکيد کرد اين است که ترامپ و عمران خان حرف جديدي در مقايسه با اسلاف خود نزده بودند. پيشتر نيز باراک اوباما پاکستان را «بهشت امن» تروريست ها خوانده بود و رهبران پاکستان نيز بر فداکاري هاي کشور خود در جنگ با تروريسم تأکيد کرده بودند. اما اين بار اين دوئل اينترنتي دو کشور را در در تقابلي بي سابقه در سال ها اخير قرار داده است.

علت هم اقدام دو رهبر به اعلام مواضع کشورهاي خود به شيوه اي غير ديپلماتيک بود.

گرايش پاکستان به سمت کشورهايي مانند چين و عربستان سعودي، موجب شده است رابطه با آمريکا ديگر براي پاکستان حياتي نباشد و در نتيجه عمران خان موضعي کاملاً تقابلي اتخاذ کند.

اسلام آباد در ازاي حمايت ديپلماتيک از عربستان در بحران پس از قتل خاشقچي، از اين کشور بسته حمايتي ٦ ميليارد دلاري دريافت کرده است.

چين نيز بزرگترين سرمايه گذاري خارجي خود را در مسير اقتصادي که از داخل پاکستان مي گذرد، انجام داده است و اين سرمايه گذاري موجب شده است پاکستان حتي به بهاي سازش بر سر حاکميت سرزميني خود، روي کمک چين سرمايه گذاري کند.

با وجود تغيير در واقعيت هاي منطقه اي، اهداف مشترک آمريکا و پاکستان در افغانستان تأمين نشده است. مهمترين مسأله اي که در فرايند صلح افغانستان هنوز حل نشده است، آينده طالبان است که پاکستان نفوذ بسيار زيادي روي آن دارد.

در ابتداي اين ماه يکي از چهره هاي مهم در اين فرايند صلح در اثر مرگ مشکوک در خانه خود، حذف شد. سامي الحق، پدر طالبان، موسس و مدير مدرسه العلوم الحقانيه بود که بسياري از جهادي هاي سرشناس منطقه از آن جا برخاسته اند.

مقامات طالبان در گفتگوهاي مسکو حضور داشته اند که اين موضوع نشان دهنده نقش پررنگ تر مسکو در فرايند صلح افغانستان و در تضاد با موضع تاريخي آمريکا در منطقه است. افغانستان سرگرم امضاي قراردادهاي نظامي با روسيه براي پر کردن خلأ حاصل از اختلافات روزافزون با آمريکا است.

سياست آسياي جنوبي ترامپ نقش مهمي در نزديک کردن چين، روسيه و پاکستان در منافع مشترکي از جمله مسأله افغانستان داشته است.

و اکنون که اين مثلث به دنبال نقشي رسمي براي طالبان در افغانستان است، اسلام آباد مي تواند سياست رياکارانه خود را براي حمايت از گروه هاي جهادي خاصي که در خدمت منافع اين کشور در افغانستان و هند بوده اند، دنبال کند. آن هم تا زماني که دولت بتواند نفوذ خود را بر اين گروه ها اعمال کند و آن ها را از سرمايه گذاري هاي چين دور نگه دارد.

در راستاي همين راهبرد، پاکستان نام حافظ سعيد، يکي از تروريست هايي را که سازمان ملل نام وي را در فهرست تروريست ها آورده است، از فهرست افراد و سازمان هاي تروريستي خود پاک کرد.

يکي ديگر از تبعات احتمالي فاصله گرفتن پاکستان از آمريکا، نزديک تر شدن آن به ايران است.

اين موضوع در حوزه هاي تجارت و انرژي و در طرح هايي مانند خط لوله گاز ايران و پاکستان مشهودتر است. اکنون پاکستان مي تواند در ميدان ميان آغوش باز ايران و مخالفت عمده عربستان سعودي با نزديک شدن اسلام آباد به تهران که نقدينگي زيادي در اختيار دارد يکي را انتخاب کند.

با توجه به هماهنگي چين و روسيه در فرايند صلح افغانستان، ادامه فعاليت گروه هاي جهادي در منطقه و تلاش ايران براي يافتن گزينه هايي براي کاستن از فشار تحريم ها، تصوير ژئوپلتيکي در جنوب آسيا به سرعت در حال دور شدن از منافع و سياست آمريکا است.

با وجود اين که ترامپ نيز همچون اوباما در متهم کردن پاکستان به فراهم کردن پايگاهي براي تروريست ها، نتيجه ادامه سياست چماق بدون هويج ترامپ دور شدن اسلام آباد است. تنش هاي پيش آمده نشان مي دهد هر اتفاقي (در توييتر يا خارج از آن) مي تواند آمريکا و پاکستان را وارد بحراني تمام عيار کند.

Copyright © 2007-2014 Arya Strategic Studies Center, All rights reserved.
Designed & Developed by Arya Data Processing. Powerd by Arya Smart Land Co.