نتايج انتخابات رژيم صهيونيستي؛ چشم انداز تشکيل کابينه
09:56:04 - 1398 يکشنبه 14 مهر
http://tabyincenter.ir/34193

بر اساس نتايج منتشر شده از 22امين دوره کنست رژيم صهيونيستي، ائتلاف آبي سفيد با کسب 33 کرسي در رده اول و حزب ليکود با 32 کرسي در رده دوم قرار گرفت. بر اين مبنا و بر پايه‌ي اين آمار، هيچکدام از اين دو حزب به تنهايي قادر به تشکيل کابينه نخواهند بود و در نهايت مجبور به ائتلاف با ديگر احزاب خواهند بود يا اينکه بايد انتخابات دوباره برگزار شود. با توجه به اختلافات ليبرمن با نتانياهو و احزاب مذهبي در جناح راست و از طرف ديگر پايين‌تر بودن تعداد کرسي‌هاي جناح چپ از حد نصاب لازم براي تشکيل کابينه و تاريک بودن چشم‌انداز مشارکت ليست عربي در کابينه‌ ائتلافي، شرايط هر دو جناح براي تشکيل کابينه مساعد نيست. اين در حالي است که بني‌گانتز پيشنهاد نتانياهو براي تشکيل دولت وحدت ملي را ابتدا رد نمود و سپس در جلسه‌اي با رئيس‌جمهور رژيم صهيونيستي پذيرفت که نتانياهو مامور تشکيل دولت ائتلاف گردد.

مروري اجمالي بر نتايج انتخابات

بر اساس آخرين نتايج منتشر شده بعد از پايان شمارش آراء، ائتلاف «آبي و سفيد» به رهبري «بني گانتز» توانست با مجموع 25.81 درصد کل آراء، تعداد 33 کرسي از پارلمان را به خود اختصاص دهد. حزب ليکود به رهبري «بنيامين نتانياهو» نيز با مجموع 25.09 درصد آراء توانست 32 کرسي را در کنست کسب کند. بعد از اين دو، حزب «ليست مشترک» اعراب به رهبري «أيمن عوده» با 12 کرسي، حزب «شاس» به رهبري «آريه درعي» با 9 کرسي، حزب «اسرائيل بيتونا» به رهبري «آويگدور ليبرمن» با 8 کرسي، حزب «اتحاد يهوديان توراتي» با 8 کرسي، حزب «يامينا» به رهبري «آيلت شاکد» با 7 کرسي، حزب کار به رهبري «عمير پرتص» با 6 کرسي و حزب اتحاد دموکراتيک به رهبري «ايهود باراک» با 5 کرسي در رتبه‌هاي بعدي قرار گرفتند[1].

پس‌زمينه انتخابات و رويکرد احتمالي احزاب رژيم صهيونيستي

حقيقت آن است که اعلام نتايج انتخابات رژيم صهيونيستي، حکايت از دشواري وضعيت بنيامين نتانياهو و حزب ليکود در اين رژيم دارد. پارلمان رژيم صهيونيستي 120 کرسي دارد و از اين رو، در شرايط فعلي، تشکيل يک دولت ائتلافي در اين رژيم الزامي است اين وضعيت در ادوار گذشته نيز وجود داشته است. به يک نگاه اجمالي به حاميان احتمالي بنيامين نتانياهو مي توان به اين نتيجه رسيد که او در همراهي با احزاب تندرو رژيم صهيونيستي (شامل حزب‌هاي ليکود، شاس، اتحاد يهوديان توراتي و يامينا) مي‌تواند مجموعا روي 56 کرسي پارلمان حساب کند[2]. البته شاکد (رهبر ائتلاف يامينا) اعلام کرده اگر منافع آنها تامين نشود، به احتمال زياد با نتانياهو ائتلاف نخواهد کرد[3]. بني گانتز رقيب اصلي وي نيز در همراهي با احزاب ميانه و چپ رژيم صهيونيستي (شامل حزب‌هاي آبي‌وسفيد، کارگر و اتحاد دموکراتيک) حداکثر قادر به کسب 44 کرسي خواهد بود. البته ايمن عوده، رهبر حزب «ليست مشترک» اعراب با 12 کرسي، علي‌رغم اين‌که هنوز از ائتلاف با هيچ طرفي صحبت نکرده اما مي‌گويد که با گانتز اشتراک نظرهايي دارد. نکته مهم اما بلاتکليفي ليبرمن و حزب اسرائيل بيتونا با 8 کرسي در اعلام حمايت خود از حزب نتانياهو يا گانتز است. ليبرمن که از سوي رسانه‌هاي رژيم صهيونيستي به عنوان عامل سرنوشت‌ساز در تشکيل کابينه و تعيين نخست‌وزير لقب گرفته، پيشتر تلويحا اعلام کرده که تمام تلاشش را مي‌کند تا نتانياهو را از رهبري حزب ليکود به زير کشيده و مانع تشکيل ائتلاف او شود. همچنين ليبرمن تاکيد کرده هر حزبي که تمام شروط وي براي تغييرات در جهت سکولاريسم را در سياست‌هاي کابينه رژيم صهيونيستي بپذيرد، با آن‌ها ائتلاف خواهد کرد. با اين همه، با توجه به توزيع آراء بين احزاب چپ و راست هيچ کدام از احزاب چپ‌گرا و ميانه و راستگرايان، نصف به علاوه 1 کرسي را در اختيار ندارند[4]. موفقيت آن‌ها در شرايط فعلي براي تشکيل دولت زماني رقم مي خورد که ائتلاف بزرگتر رقم بخورد. از همين رو، نتانياهو خواستار تشکيل دولت ائتلاف بزرگ شده است و تا زماني که بتواند با ائتلاف به خواسته‌هاي خود نزديک شود و قدرت را از دست ندهد بر موضع خود خواهد ماند. از آن طرفِ قضيه، گرچه گانتز مخالفتي با دولت ائتلاف بزرگ ندارد، اما تا زماني که سهم خود از قدرت را قابل دسترس نبيند، حاضر به همکاري با بنيامين نتانياهو نخواهد بود.

برخي معتقدند که نتانياهو قلباً مايل به تجديد انتخابات است. اين در حالي است که حداقل او در بيان صراحتاً تاکيد مي­کند که هيچ راه و گزينه‌ ديگري براي رژيم صهيونيستي وجود ندارد مگر تشکيل يک دولت وحدت ملي با مشارکت همه نيروهايي که براي سرنوشت اين رژيم اهميت قائلند. او براي اين ادعاي خود از ابزارهايي چون ايران و اسلام هراسي با بزرگ‌نمايي هميشگي استفاده مي­کند. اين در حالي است که براي بني گانتز اين‌که در اين دولت چه کسي رئيس باشد بسيار حائز اهميت است. از همين رو مي‌گويد «من تمايل دارم يک دولت متحد گسترده و ليبرال تحت رهبري خودم تشکيل دهم. براي تشکيل دولت واحد، نبايد پيشنهادهاي چرخشي و جناح‌هاي سياسي داشت بلکه صداقت، مسئوليت و جديّت نياز است[5]». بنابراين احتمال تجديد انتخابات براي سومين بار تا لحظه‌ي فعلي منتفي نيست.

چشم‌انداز تشکيل کابينه

بر مبناي داده‌هاي خبري، چشم‌انداز تشکيل کابينه هنوز هم مبهم است. نتانياهو، رهبر حزب راستگراي ليکود که رکورد طولاني‌ترين دوره نخست‌وزيري در رژيم صهيونيستي را در اختيار دارد، هنوز مسير مشخصي براي رسيدن به کرسي‌هاي لازم جهت تشکيل دولت ائتلافي بعدي ندارد. او 28 روز فرصت دارد تا چنين ائتلافي را شکل دهد و در صورت نياز مي‌تواند اين مهلت را با تاييد رئيس جمهور دوهفته تمديد کند. احزاب عربي به لحاظ تعداد کرسي‌ها در رتبه سوم قرار گرفته‌اند و تأکيد کرده‌اند که فقط براي جلوگيري از نخست‌وزيري مجدد «نتانياهو» به ائتلاف «گانتز» مي پيوندند. «اويگدور ليبرمن»، رهبر حزب «اسرائيل بيتنا» نيز که توانست 8 کرسي در اين انتخابات کسب کند پيش‌تر ليست مشترک نمايندگان عرب را «دشمن» توصيف کرده و گفته بود هرگز در دولتي که شامل نمايندگان عرب باشد حضور نخواهد يافت. بنابراين، چشم‌انداز انتخابات رژيم صهيونيستي را مي‌توان در سه سناريو به شرح زير تحليل نمود.

1-‌ عدم همکاري گانتز و نتانياهو و برگزاري مجدد انتخابات: علت برگزاري انتخابات مجدد در رژيم صهيونيستي در فاصله‌ي تنها شش ماه اين بود که پس از انتخابات گذشته نيز گانتز همکاري با شخص بنيامين نتانياهو را رد کرده بود. علت عدم تمايل گانتز براي همکاري با نتانياهو پافشاري نتانياهو بر ائتلاف با احزاب مذهبي و هم‌چنين پرونده‌هاي قضايي او است. عليه بنيامين نانياهو سه پرونده قضايي در ارتباط با اتهام فساد مالي وجود دارد. اين اختلاف باز هم وجود دارد و علاوه بر اين گانتز ميخواهد خود نخست‌وزير شود بنابراين رقابت همچنان داغ خواهد ماند[6].

2-شکست نتانياهو: نتانياهو در انتخابات بهار امسال در حالي که هم حزبش و هم جناح راست شمار بيش‌تري کرسي داشتند، به‌دليل خودداري ليبرمن از پيوستن به ائتلاف او، ناکام شد تا دومين دوره انتخابات پارلماني اين کشور برگزار شود. در حال حاضر او نه تنها در رتبه دوم کسب کرسي‌هاي مجلس قرار دارد که رقباي وي قدرتمند از گذشته نيز گشته‌اند. نتانياهو علاوه بر 32 کرسي کسب شده توسط ليکود احزاب راست‌گرا را با تعداد کرسي‌هاي ذيل در کنار خود دارد: حزب مذهبي شاس: 9 کرسي، حزب يهوديان توراتي: 8 کرسي و اتحاد راستگرايان: 7 کرسي. مجموع کرسي‌هايي که در کنار نتانياهو و ليکود قرار مي‌گيرند 55 کرسي است. از اين حيث نتانياهو نيز با مشکل گانتز در نداشتن نصف به علاوه 1 کرسي براي تشکيل دولت مواجه است. او بايد 6 کرسي ديگر را در کنار خود بياورد که امري دشوار است چرا که در آوريل موفق به اين امر نشد و بعيد است در مقطع کنوني نيز اين به سهولت و بدون امتياز‌دهي به رقبا اتفاق بيفتد[7].

3-تشکيل ائتلاف بزرگ: اين سناريو بيش از مابقي سناريوها احتمال تحقق دارد. واکاوي تاريخ انتخابات مجلس رژيم صهيونيستي نشان مي‌دهد که دست کم چهار بار ديگر نتيجه انتخابات اين رژيم به تشکيل دولت وحدت ملي‌ انجاميده است؛ دولتي که با ائتلاف دو جناح اصلي رقيب تشکيل شده است. طولاني‌ترين و مهم‌ترين دولت وحدت ملي در سال 1984 تشکيل شد. زماني اسحاق شامير، رهبر ليکود و شيمون پرز، رهبر جناح چپ ميانه‌رو به توافق رسيدند که دوره چهارساله نخست‌وزير را بين خود تقسيم کنند و هر کدام دو سال رياست دولت را در دست گيرند. تا کنون در بيش از هفت دهه تاريخ رژيم صهيونيستي هيچ حزبي به تنهايي موفق نشده که دولت تشکيل دهد. به عبارتي، هيچگاه تعداد آراي يک حزب به 61 کرسي نرسيده است. هميشه دولت‌هاي ائتلافي تشکيل شده است. نخست‌وزيران رژيم صهيونيستي در بسياري از مواقع مجبور شده‌اند وزارت‌‌خانه اصلي دولت‌شان يعني دفاع و وزارت‌خارجه را در اختيار رهبران حزب مخالف قرار دهند و براي پيشبرد اهداف‌شان با مانع در دولت خودشان روبرو شوند.

پيامدهاي داخلي و منطقه‌اي انتخابات رژيم صهيونيستي

مهمترين پيامد داخلي انتخابات در صورت ادامه‌ي اين وضعيت، ضعيف جلوه داده شدن رژيم صهيونيستي در ايجاد امنيت رواني و اجتماعي در ميان مردم خود است. توضيح آن‌که تاريخ نشان داده است دولت‌هايي که با شک و ترديد به وحدت مي‌رسند، سريعا به اختلاف نظر مي‌رسند و نهايتا کار به خروج اعضاي حزب مخالف يا برگزاري انتخابات زودهنگام مي‌کشد. اين بار نيز به نظر مي‌رسد اگر دولت وحدت ملي تشکيل شود، آن‌قدر اختلاف بين اعضايش وجود خواهد داشت که برگزاري انتخابات زودهنگام ديگري را در پي داشته باشد. اما اکنون شرط اول اين است که رقباي اصلي بتوانند سر يک ميز بنشينند. پيامد ديگر اين انتخابات کدر شدن وجهه نتانياهو در برابر دولت آمريکا است. واقعيت اين است که ترامپ نسبت به «بازنده‌ها» بي‌تفاوت و در برخي مواقع برخوردش با آنها تحقيرآميز است.  به نظر مي‌رسد به دنبال ناکامي‌هاي پياپي سياسي و انتخاباتي نتانياهو به رغم تمامي کمک‌هاي راهبردي ترامپ، احساس فعلي رئيس‌جمهوري آمريکا اين است که نتانياهو ديگر گزينه برنده در رژيم صهيونيستي نيست. همچنين آشفتگي داخلي احزاب رژيم صهيونيستي و عدم توافق ميان آن‌‎ها باعث مي‌شود تا در عرصه منطقه‌اي نفوذ خود را هرچند به صورت محدود از دست بدهند. جنبش‌هاي‌فلسطيني نيز در اين شرايط فرصت لازم براي احياي خود خواهند يافت.

نتيجه‌گيري

طبق سنت رژيم صهيونيستي اگر هيچ‌يک از احزاب فعال در انتخابات به اکثريت نرسد، رئيس‌جمهوري در مذاکره با همه احزاب از آن‌ها خواهد پرسيد از چه کسي براي مقام نخست‌وزيري حمايت خواهند کرد و از نامزدي که بيشترين شانس را دارد مي خواهد تا دولت خود را تشکيل دهد. اين در حالي است که در شرايط فعلي همان اندازه که رهبران سياسي چون نتانياهو و رئيس‌جمهور روون ريولين معتقد به ائتلاف هستند، همان اندازه نيز سهم خواهي برخي از رهبران احزاب چون بني گانتز، آينده تشکيل کابينه را مبهم نموده‌اند که خود پيامدهاي داخلي و خارجي بسياري براي اين رژيم خواهد داشت.

منابع

[1] – روزنامه رسالت، «آشفتگي در آشيانه صهيونيست ها نتانياهو در هم شکست»، شنبه 30‌شهريور 1398، شماره 9591، قابل بازيابي در پيوند زير:

 https://www.magiran.com/article/3956324.

[2] -خبر آنلاين، «گانتز براي قبول درخواست نتانياهو شرط گذاشت»، 28 شهريور 1398 ، قابل بازيابي در پيوند زير:

https://www.khabaronline.ir/news/1301254.

[3] -خبرگزاري فارس، «پايان شمارش آراء انتخابات فلسطين اشغالي/بن‌بست ائتلاف کابينه هنوز ادامه دارد»، 1398/6/28، قابل بازيابي در پيوند زير:

https://www.farsnews.com/news/13980628000609.

[4] -خبرگزاري فارس، اذعان «بي‌بي» به شکست| نتانياهو از گانتز براي تشکيل کابينه فراگير دعوت کرد، 28/6/1398، قابل بازيابي در پيوند زير:

https://www.farsnews.com/news/13980628000315 %

[5] – خبر آنلاين، «گانتز براي قبول درخواست نتانياهو شرط گذاشت»، 28 شهريور 1398 ، قابل بازيابي در پيوند زير:

https://www.khabaronline.ir/news/1301254

[6] – دويچه وله فارسي، «حزب نتانياهو يک کرسي بيشتر در پارلمان اسرائيل به دست آورد»،25/9/2019، قابل بازيابي در پيوند زير:

https://www.dw.com/fa-ir/

[7] -مشرق نيوز، «چه کسي نخست وزير رژيم صهيونيستي خواهد شد؟»، 29 شهريور 98، قابل بازيابي در پيوند زير:

https://www.mashreghnews.ir/ta
http://www.aryassc.com/Fa/Default.aspx?cod=10990
بستن   چاپ